۷ تا اتفاق ناجوری که ورزش شدید ممکنه سر بدنتون بیاره

ورزش برای بدن و ذهن خوبه. یه تمرین خوب می‌تونه بهتون حس انرژی و شارژ شدن بده و شما رو برای بقیه روز آماده کنه.

ولی برای بعضی‌ها، عوارض جانبی یه تمرین خوب می‌تونه یه کم عجیب‌تر باشه. از خون‌دماغ شدن گرفته تا «کورگاسم»، اینم از بعضی از عجیب‌ترین اتفاقاتی که ممکنه در نتیجه ورزش برای بدنتون بیفته:

۱. طعم فلزی

بعضی از آدما متوجه می‌شن که موقع ورزش، یه طعم فلزی تو دهنشون حس می‌کنن.

این به خاطر افزایش ضربان قلب و فشار خونیه که موقع ورزش کردن اتفاق میفته. در طول دوره‌های طولانی، این فشار افزایش یافته می‌تونه باعث پاره شدن رگ‌های خونی کوچیک و ظریف تو بینی ما بشه.

این می‌تونه یا منجر به خون‌دماغ بشه یا می‌تونه به عقب و تو گلوی شما بره، که اونجا طعم خون رو حس می‌کنید. این آهن تو خونه که باعث طعم فلزی می‌شه.

بعضی از شواهد میگن که این طعم فلزی می‌تونه از پاره شدن رگ‌های خونی کوچیک تو ریه‌ها هم ناشی بشه. این پدیده بیشتر تو دوچرخه‌سواران حرفه‌ای و دوندگان اولتراماراتن دیده می‌شه، به احتمال زیاد به خاطر فشار طولانی‌ای که روی ریه‌هاشون قرار می‌گیره.

۲. خونریزی از مقعد و نوک سینه

ورزش می‌تونه باعث خونریزی از جاهای غیرمنتظره دیگه‌ای هم بشه.

مثلاً، دویدن در مسافت‌های طولانی می‌تونه باعث خونریزی از مقعد بشه. این به خاطر تغییرات تو نحوه توزیع جریان خون تو بدن موقع ورزشه.

در حالت استراحت، دستگاه گوارش حدود ۲۵ درصد از خون رو از قلب دریافت می‌کونه. ولی موقع ورزش، این مقدار حدود ۸۰ درصد کم می‌شه، چون خون بیشتری به عضلات، قلب و ریه‌ها می‌رسه. این باعث یه کمبود اکسیژن کوتاه‌مدت برای بافت‌های گوارشی می‌شه.

ولی وقتی جریان خون بعد از یه دویدن به حالت عادی برمی‌گرده، جریان افزایش یافته می‌تونه به رگ‌های خونی ریز دستگاه گوارش آسیب بزنه. این باعث خونریزی از مقعد می‌شه که تو بعضی موارد می‌تونه مرگبار باشه.

نوک سینه‌ها هم یه نقطه دردناک دیگه‌ان که ممکنه بعد از دویدن به خاطر ساییدگی از لباس، خونریزی کنن. هر چی تو هفته بیشتر بدوید، بیشتر احتمال داره این رو تجربه کنید. نزدیک به ۴۰ درصد از آدمایی که بیشتر از ۶۵ کیلومتر در هفته می‌دون، گزارش دادن که «نوک سینه دونده» رو داشتن.

هوای سرد این رو بدتر می‌کونه، چون نوک سینه‌ها سفت می‌شن و باعث تحریک بیشتر و یه نقطه تماس متمرکز می‌شن. عرق هم می‌تونه بدترش کنه، چون مانع محافظ روی سطح پوست رو کم می‌کونه.

خوشبختانه، می‌شه به راحتی جلوی این رو گرفت. مثلاً، یه کم وازلین می‌تونه کمک کنه تا از تحریک روی دویدن‌هاتون جلوگیری کنید.

۳. بثورات پوستی

وقتی ما ورزش می‌کنیم، عرق می‌کنیم. این راه طبیعی بدن ما برای خنک شدنه.

ولی سلول‌های مرده پوست، کثیفی و میکروب‌ها همه‌شون می‌تونن باعث بشن این عرق تو منافذ زیر سطح پوست گیر بیفته. این می‌تونه منجر به عرق‌سوز بشه؛ یه حس خارش، سوزن‌سوزن شدن یا سوزش تو پوست.

این بثورات معمولاً خود به خود از بین میرن. می‌شه با پوشیدن لباس‌های گشادتر موقع تمرین، ورزش کردن تو یه محیط خنک‌تر یا گذاشتن کمپرس سرد روی پوست بعد از تمرین، ازش جلوگیری کرد.

کهیر یه بثورات دیگه است که ممکنه ظاهر بشه و اون هم با گرما یا ورزش تحریک می‌شه. کهیر معمولاً دردناک‌تر و خارش‌دارتر از عرق‌سوزه و اغلب برای کم کردن علائم، به آنتی‌هیستامین نیاز داره. این به خاطر آزاد شدن هیستامین (یه ماده شیمیایی ایمنی) موقعی که بدن در معرض اون محرک قرار می‌گیره، به وجود میاد.

۴. سیاه شدن ناخن‌های پا

با اینکه این وضعیت معمولاً بهش میگن «ناخن پای دونده»، ولی منحصر به این ورزشکارا نیست. هر ورزشی—از جمله تنیس و رقص—که تو اون ضربه و فشار تکراری روی انگشتان پا وجود داره، می‌تونه باعث سیاه شدن و حتی افتادن ناخن‌های پا بشه.

پوشیدن کفش مناسب که جلوی ساییدگی و فشرده شدن انگشتان پا رو تو کفش بگیره، خطر این موضوع رو کم می‌کونه.

۵. آبریزش بینی

تنفس سریعی که ما موقع تمرین انجام میدیم، می‌تونه تعداد محرک‌ها، آشغال‌ها و میکروب‌هایی رو که از طریق بینی وارد بدن می‌شن، زیاد کنه.

در پاسخ، بدن شروع به تولید مایعات بینی بیشتری می‌کونه تا اونا رو بشوره و جلوی خشک شدن رو بگیره. این منجر به آبریزش بینی می‌شه؛ یه نشونه‌ای از اینکه مکانیزم‌های محافظتی بدن دارن حمله می‌کنن.

رینیت ناشی از ورزش تو شناگران و کسایی که تو هوای سرد ورزش می‌کنن—مثل اسکی‌بازان کراس کانتری—فوق‌العاده رایجه. این به خاطر اینه که این محیط‌ها برای غشاهای مخاطی خیلی آزاردهنده‌ان.

۶. قرمزی چشم

بلند کردن وزنه سنگین یا زور زدن موقع تمرین، به طور بالقوه می‌تونه باعث آسیب ساختاری به چشم‌ها بشه.

وقتی ما زور می‌زنیم، فشار خونمون بالا میره؛ و این فشار می‌تونه باعث پاره شدن رگ‌های کوچیک تو سفیدی چشم‌ها بشه. به این میگن خونریزی زیر ملتحمه.

نتیجه‌اش یه لکه کوچیک خون روی سفیدی چشمه. خوشبختانه، این وضعیت دردناک نیست و معمولاً روی بینایی تأثیر نمیذاره. معمولاً تو چند هفته خوب می‌شه.

۷. کورگاسم

برای بعضی از آدما، ورزش می‌تونه لذت رو به وجود بیاره؛ یه ارگاسم ناشی از ورزش یا «کورگاسم». با اینکه تمرینات عضلات شکم و مرکزی، محرک‌های رایجی هستن، ولی اونا تنها تمریناتی نیستن که می‌تونن یکی رو به وجود بیارن. بعضی از آدما گزارش دادن که موقع دوچرخه‌سواری، وزنه‌برداری، دویدن، انجام یوگا یا حتی راه رفتن، این رو تجربه کردن.

زن‌ها بیشتر از مردها این رو تجربه می‌کنن، ولی مشخص نیست چقدر شایع‌تره، چون تحقیقات محدوده.

آناتومی منحصر به فرد یه نفر و همچنین وضعیت جسمی، فیزیولوژیکی و روانی‌اش، همه‌شون به احتمال زیاد تو اینکه آیا یه کورگاسم اتفاق میفته یا نه، نقش دارن. انتقال‌دهنده‌های عصبی حس خوب که با ورزش آزاد می‌شن (مثل اندورفین‌ها) هم به عنوان «شتاب‌دهنده‌های ارگاسم» شناخته می‌شن، پس اینا هم احتمالاً نقشی دارن.

خوشبختانه بیشتر این بیماری‌های ناشی از ورزش، کوتاه‌مدت هستن و به راحتی می‌شه تو خونه تو روز استراحت بعدی‌تون درمانشون کرد. هر کدوم که خوب نشدن، باید توسط یه دکتر یا پرستار چک بشن.

لینک منبع